Kidsproof blogTerug

Het Bangedierenbos

30 september
Blogster Elke mocht afgelopen zondag met haar oudste 2 dochters aanwezig zijn bij de première van Het Bangedierenbos, een nieuwe voorstelling van Theater Sonnevanck. Ze hadden een erg gezellige middag bij Concordia.

Toen Lotte me in augustus vroeg of ik in september namens Kidsproof naar de première van Het Bangedierenbos wilde gaan, hoefde ik daar geen moment over na te denken. Net als mijn meiden ben ik dol op voorstellingen in theaters. Regelmatig boeken we een voorstelling in de buurt. Vooral de kleine theaters hebben onze voorkeur. De première van Het Bangedierenbos was gepland in de theaterzaal van Concordia; een nieuwe zaal voor ons.

Afgelopen zondag was het moment van de eerste voorstelling. Het regende op de dag van de première onophoudelijk. Dé ideale weeromstandigheden om (droog en warm) in het theater te zitten. We besloten de dag extra bijzonder te maken door met de trein te gaan. Ruim op tijd waren we op het station in Oldenzaal waar het opvallend druk was. De meiden zochten zich een plekje in de trein en vol goede moed reden we via Hengelo naar Enschede.

Vanaf het station was het een klein eindje lopen naar Concordia. Omdat we zo op tijd waren, begonnen we onze middag met wat lekkers. Gekleed in winterjas smulden we op de roze bankjes bij Talamini van twee bolletjes zelfgemaakt ijs. Een genot!

Rond 14:30 uur stapten we Concordia binnen. Na een glaasje prik mochten de kinderen al vast plaats nemen in de kleine (maar zo gezellige!) theaterzaal. Fien en Jet zaten helemaal vooraan en ongeduldig te wachten op de start van de voorstelling.

Het verhaal van Lena (die voor heel veel dingen bang is) pakte ons vanaf het eerste moment. Juist omdat de zaal zo klein was, konden we de gezichtsuitdrukkingen en emoties van de spelers goed zien. Lena wil leren nooit niet nergens bang voor te zijn. Als ze op een dag buiten speelt, loopt ze per ongeluk Het Bangedierenbos in. Een piepklein hek verspert haar de weg en zo komt ze in contact met Haas die in het bos woont.

Het hele stuk wordt gespeeld door 3 mensen. De mannelijke acteurs verzorgen grotendeels de dierenrollen met handpoppen. En dit deden ze goed. De handpoppen trokken gelijk volledig de aandacht en de mens erachter verdween naar de achtergrond. Het samenspel tussen de spelers maakt dat bewegingen en acties van de poppen heel natuurlijk gespeeld werden. Erg knap! Tijdens de voorstelling werden een aantal liedjes gezongen. Een aangename afwisseling in het geheel.

Alle dieren (onder andere een schaap en een kikker) die in het dierenbos wonen zijn bang voor De Grote Gevaren, ook al hebben ze die nog nooit gezien. Lena besluit de dieren te helpen. Ze gooit haar eigen angsten overboord en gaat op zoek naar De Grote Gevaren. Onderweg maakt ze kennis met een schele (dat gezicht; goud) kluizenaar. De kluizenaar wijst haar de weg naar de draak; het grootste gevaar uit het bos.

Lena ontmoet eerst nog de struikrovers, die ze handig afwimpelt, voordat ze de draak eindelijk treft. De dappere versie van Lena gaat de confrontatie met de draak aan. Gelukkig blijkt deze draak behoorlijk onder de indruk van de charmes van Lena en het gevaar lijkt geweken. Er kan feest gevierd worden! Lena gaat terug naar haas om het goede nieuws te vertellen.

Plots gaat de lantaarnpaal aan en wordt het stil in de zaal. Eén van de mooiste stukjes uit de voorstelling wat ons betreft. Het geluid van de kabouters na het lied dat volgt, zorgt voor een prachtige twist in het verhaal. De kabouters blijken de handen van de Kluizenaar te zijn; Het Grote Gevaar van het dierenbos.

Lena komt erachter dat ook een Kluizenaar wel eens bang is. En waarom? Vol schaamte doet de Kluizenaar zijn verhaal. Het probleem van de Kluizenaar is een zeer herkenbaar probleem voor de doelgroep van de voorstelling; een schot in de roos wat mij betreft!

Mijn meiden waren erg enthousiast na afloop van de voorstelling. Ze raakten niet uitgepraat over de kabouters en de draak. Die hebben de meeste indruk gemaakt, mede door de gave geluidseffecten! Ze waren met hun 6 en 8 jaar helaas nog wat te jong om alle humor en lolletjes goed te kunnen begrijpen. Maar de boodschap van de voorstelling hebben ze luid en duidelijk ontvangen: Iedereen is wel eens bang en dat is helemaal niet erg!

Elke van BLOG by Elke is moeder van Fien, Jet & Juul en leerkracht op een basisschool.

Tip: de voorstelling speelt in november nog bij Theater Sonnevanck in Enschede!